Interpreter Training Resources

t h e     o n l y      d e d i c a t e d      s i t e      f o r      s t u d e n t s      o f      c o n f e r e n c e     i n t e r p r e t i n g


Dekalog 9

Back to menu


Dedicated to Poland's new President! David suggests ways of preparing to deal with rapid speakers.



Dekalog 9 - Lech

Dek1 Dek2 Dek3 Dek4 Dek5 Dek6 Dek7 Dek8 Dek9 Dek10


Wiadomo, knowing you’re to be hanged in a fortnight concentrates the mind wonderfully but having a Polish test in the spring has much the same effect. At that point the honeymoon period will be over, no more walesania (loitering) on the Rynek in Krakow at the taxpayer’s expense, no more struggling with koncowki in the Borchette with fellow-sufferers on Friday afternoons to the muffled sound of merriment from the cafes terrasses on Place Jourdan down below. No more Kombi in the car.

The trouble with my own preparation is that it’s been too leisurely by half, reading with a dictionary. I’m going to have to go up several gears. Probably the fastest delivery you’ll hear in the European Parliament is in the one-minute speeches at the start of business on a Monday afternoon. My own favourite is Ryszard Czarnecki (you can get all the speeches at Plenary on demand

and after a couple of months you can get the translations into all the official languages)

This is a typical speech (July 5, 2005), on the subject of the patentability of computer-implemented inventions:

Panie Przewodniczący! Ważny jest dzisiaj dzień dla Parlamentu Europejskiego, bo to dziś mamy szansę naprawdę udowodnić, że Parlament jest rzeczywiście reprezentantem milionów Europejczyków. Oto, bowiem teraz możemy bronić, i to w dużej mierze obronić, interesy milionów właścicieli komputerów, a także setek tysięcy małych i średnich firm - tego zresztą domagają się od nas, pisząc maile, listy, wystosowując apele.

Myślę, że oto nagle Europa obywatelska uznała, że Europie obywateli potrzebny jest Europejski Parlament. Nie bądźmy rzecznikami czy lobbystami wielkich firm, bądźmy rzecznikami oddolnego ruchu społecznej mobilizacji przeciw złym decyzjom unijnych instytucji, które może naprawić tylko inna instytucja unijna. Nie chodzi tylko, i nie chodzi głównie o patenty na oprogramowania komputerowe, chodzi o społeczną presję, która daje wielką szansę Parlamentowi Europejskiemu bycia reprezentantem obywateli nie tylko w pięknej teorii, lecz również w zwykłej praktyce. Wykorzystajmy tę szansę.

Which comes in at a leisurely 135 words a minute (although it seems that he regularly mails his speeches to the EP mailbox which means that you can get them in advance). After a couple of months they’re translated into all the languages but ominously in English it’s already 192.

Mr President, today is an important day for the European Parliament, as we have a real opportunity to prove that this House does in fact represent millions of Europeans. The reason for this is that we can defend – and defend very effectively – the interests of millions of computer owners, as well as the interests of hundreds of thousands of small and medium-sized enterprises. E-mails and letters have been written and appeals made asking us to do so.

In my opinion, the European public has suddenly realised that a Europe of citizens needs the European Parliament. We should not act as the spokespeople or lobbyists of large companies; instead, we should act as the spokespeople of the grass-roots social movement that is campaigning against misguided decisions by EU institutions. These decisions may only be put right by another EU institution. The issue at stake here is not only, and not even primarily, patents for computer software. The most important aspect of this debate is the public pressure, which opens up an enormous opportunity for Parliament to represent citizens not only in splendid theoretical pronouncements, but also in practice. We should seize this opportunity.

It’s 171 in German.

Herr Präsident! Heute ist ein wichtiger Tag für das Europäische Parlament, da wir endlich einmal beweisen können, dass dieses Parlament Millionen von Europäern wirklich vertritt. Denn wir können die Interessen von Millionen Computernutzern und Hunderttausenden kleinen und mittleren Unternehmen verteidigen und insofern effektive Arbeit leisten. Genau darum wurden wir auch in E-Mails, Briefen und Aufrufen ersucht.

Meiner Meinung nach ist sich die europäische Öffentlichkeit plötzlich bewusst geworden, dass ein Europa der Bürger auf das Europäische Parlament angewiesen ist. Wir sollten nicht als Fürsprecher oder Lobbyisten der Großunternehmen, sondern stattdessen als Fürsprecher der sozialen Basisbewegung fungieren, die gegen verfehlte Entscheidungen von EU-Institutionen kämpft. Diese Entscheidungen können allein von einer anderen europäischen Einrichtung korrigiert werden. Hier geht es nicht nur – und vor allem nicht zuallererst – um Patente für Computersoftware. Den wichtigsten Aspekt dieser Aussprache stellt vielmehr der öffentliche Druck dar, wodurch sich für das Parlament die große Chance auftut, nicht nur mit hehren Worten für die Belange der Bürger einzutreten, sondern auch wirklich etwas zu unternehmen. Wir sollten diese Gelegenheit beim Schopf ergreifen.

I think the best language for learning Polish must be Finnish, because there it’s only 127. What would you do with all that free time? You could probably boil an egg.

Arvoisa puhemies, tämä on tärkeä päivä Euroopan parlamentille, sillä meillä on nyt erinomainen mahdollisuus osoittaa, että parlamentti todellakin edustaa miljoonia eurooppalaisia. Voimme nimittäin puolustaa – vieläpä hyvin tehokkaasti – miljoonien tietokoneenomistajien ja satojen tuhansien pk-yritysten etuja. Meille on lähetetty sähköpostia ja kirjeitä ja esitetty vetoomuksia, joissa meitä on pyydetty toimimaan näin.

Nähdäkseni maanosassamme on nyt yhtäkkiä huomattu, että kansalaisten Eurooppa tarvitsee Euroopan parlamenttia. Emme saa toimia suuryritysten äänitorvina tai edunvalvojina, vaan meidän on tuettava ruohonjuuritason sosiaalista liikettä, joka kampanjoi parhaillaan EU:n toimielinten virheellisiä päätöksiä vastaan. Nämä päätökset voi oikaista vain toinen EU:n toimielin. Kyse ei ole ainoastaan – eikä edes ensisijaisesti – tietokoneohjelmistoja koskevista patenteista. Tämän keskustelun tärkein näkökohta on julkinen paine, joka tarjoaa parlamentille suurenmoisen mahdollisuuden edustaa kansalaisia paitsi hienoilla teoreettisilla julkilausumilla myös käytännön toimilla. Meidän on tartuttava tähän tilaisuuteen.

Here’s one exercise I think might help to get up to speed although I can’t guarantee that it will work for anyone who doesn’t have a deadline.
Go into Google and put in radio space zet

Click on Wiadomosci Radia Zet

Under Gosc Radia Zet click on wiecej

(Monika Olejnik is the one on the left).

Scroll all the way to the bottom and go into the Archiwum Wywiadow. You can listen to the interviews while reading the transcript which is an absolute boon. The MP3 files go back six months and after that I suppose they get wiped.

This is already quite rewarding but there are two problems because po pierwsze you need a computer and po wtore there are hundreds of these pieces so you tend to hop around from one to the other.

To break the link with the hardware you need to save the MP3 files and get them onto a CD that you can carry around with you and listen to on your Diskman when you have a minute. The interviews are about ten minutes long so you can get about seven on each CD. I use Roxio to do this, in CD music format.

I then copy and paste the transcripts into Word and re-format them into columns so that they fit into two pages, like so:

Thus armed, I can subject myself to the fastest Polish you could possibly find, anywhere, anytime, with no need for teachers, language laboratories or a free PC.

I listen to each interview in a loop until I’m sick of it, chasing up little conundrums, looking up the words until eventually I can follow it from start to finish phrase by phrase. I suppose you could do simultaneous practise although I never have. If it’s not too fast you can parrot the original, the whole thing or just one voice. Having the text in front of you takes away any sense of urgency, you can read it separately or while you’re listening to it or you can put it down.

I kept track of the thoughts that went through my mind while listening to the interview with Lech Kaczynski (17.10.2005) which for ten minutes and 1427 words works out at 142.7 words a minute, faster than anything you’re likely to find in real life:

Lech is the one with the mole (pieprzyk) and he’s now the President.

He was the mayor of Warsaw, known as the Prezydent.

Donald Tusk’s grandfather did something.

Jacek Kurski was punished for doing something.

If you’re quoted in an obscure journal it doesn’t really count.

Somebody may have been in the Wehrmacht.

If you bump into somebody in the street you say you’re sorry and if they have any manners you’ll hear no more about it.

If they make a fuss it’s their fault.

If they go on and on about it you’re perfectly entitled to throw a wobbly because you’re now the aggrieved party.

It wasn’t so much Donald Tusk as his High Command.

Nobody reads the rag anyway.

250.000 people read it.

They may buy it but they don’t necessarily read it.

Jacek Kurski wasn’t actually reported as saying that Donald Tusk’s father was in the Wehrmacht.

Anyway he got his comeuppance.

What they actually said was that his grandad was not in the Wehrmacht, and he was, and anyway they were really putting the boot into me.

That’s not how it was interpreted in the German press.

Aha, die deutsche Presse!

First they say they’re going to build a Museum for the Expellees and now they’re the victims and not the aggressor. Anyway what business do they have meddling in our elections?

It’s not about that at all, that’s just diversionary tactics, it’s really about Hanna Gronkiewicz-Waltz ...

I’m going to take a break and lie down in a darkened room for a few hours.

Some time and many air-miles later I came back to this interview and thought to myself that there were several things which escaped me. If this happens to you try the "name" "space" "wikipedia" and you’ll get some useful information.. for example...

Kontrowersje Jacek Kurski

Jest znany z ostrych antykomunistycznych poglądów, twardego, nastawionego na skuteczność stylu walki politycznej oraz z częstych zmian sojuszników. Z powodu zawierania taktycznych sojuszy, w których partnerzy korzystają z jego zdolności w zakresie agresywnych kampanii medialnych, jest nieraz postrzegany jako "polityczny najemnik" (jak określił go Jan Kozłowski) oraz specjalista od tzw. czarnego PR (tzn. opartego na rysowaniu negatywnego obrazu przeciwnika).

Od wielu lat jest zagorzałym krytykiem środowisk postkomunistycznych, jak również liberalnych (dawniej Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Unii Wolności, a obecnie Platformy Obywatelskiej). W wypowiedziach publicznych wielokrotnie sprzeciwiał się zawieraniu przez PiS jakiejkolwiek koalicji z PO. Krytykował również środowisko Gazety Wyborczej, w której - co ciekawe - pracuje jego starszy brat Jarosław.

At the bottom there’s a section called Wikicytaty, (Wikiquotes in English):

Jacek Kurski (ur. 1966) - polski dziennikarz i polityk

Robienie kampanii już mnie nie kręci. Będę bulterierem Kaczyńskich.

�ródło: "Kurski show. Walcie na czerwonym" (Gazeta Wyborcza, Duży Format, październik 2005) This is the page that’s linked to the Wikipedia entry:,34471,2957937.html

O Jacku Kurskim: "Dlaczego ty trzymasz tego s...syna Kurskiego?" - "Może i jest s...synem, ale wolę go mieć po swojej stronie"

Opis: rozmowa między kandydatami na urząd prezydenta RP, Donaldem Tuskiem a Lechem Kaczyńskim, po debacie w telewizji Polsat (przed II turą wyborów); będąc członkiem sztabu Kaczyńskiego Kurski informował, że dziadek Tuska ochotniczo wstąpił do Wehrmachtu.

�ródło: "Kurski show. Walcie na czerwonym" (Gazeta Wyborcza, Duży Format, październik 2005)

Who else was mentioned? Hanna Gronkiewicz-Waltz: (also from Wikipedia)

Od 1991 członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Bankowego. W latach 1992-2000 była prezesem Narodowego Banku Polskiego, z której to funkcji ustąpiła dobrowolnie, w środku drugiej, sześcioletniej kadencji, w latach 1998–2000 przewodniczącą Rady Polityki Pieniężnej.

W 1995 kandydowała w wyborach prezydenckich, uzyskując wynik 2,76%. Była popierana m. in. przez Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe, Niezależne Zrzeszenie Studentów oraz Stowarzyszenie Rodzin Katolickich, a sondaże przedwyborcze dawały jej nawet kilkunastoprocentowe poparcie. Do porażki wyborczej prawdopodobnie przyczyniła się negatywna kampania prowadzona przeciwko niej przez Radio Maryja (m. in. sugerowanie żydowskiego pochodzenia) oraz utrata poparcia części ugrupowań (m. in. ZChN).

Od 2001 do 2004 wiceprezes Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR).

Od 2005 działa w Platformie Obywatelskiej, w której przyjęła na siebie zadanie przebudowy struktur partii w Warszawie. Wcześniej bezpartyjna. W wyborach parlamentarnych w 2005 została wybrana posłanką PO w okręgu warszawskim. W Sejmie V kadencji przewodniczy Komisji Skarbu Państwa.

I’m saying this now, with hindsight, so I’m not sure whether it will be of any benefit to someone who has, say, a couple of years of Polish under their belt. Maybe you need to spend a long time doing grammar and vocabulary, maybe it’s too daunting when you feel there are all these things that are going over your head, but then again maybe not. The other thing I would have done was to start with a couple of hours of conversation a week, however laborious and unsettling, but different strokes for different folks.

Monika Olejnik: Gościem Radia ZET jest Lech Kaczyński, prezydent Warszawy, kandydat do urzędu prezydenta. Wita Monika Olejnik, dzień dobry.

Lech Kaczyński: Dzień dobry.

Monika Olejnik: Panie prezydencie, jak pan sobie myśli, jak się musiał czuć Donald Tusk tłumacząc się na oczach milionów telewidzów z przeszłości swojego dziadka?

Lech Kaczyński: Wie pani, Donald Tusk tutaj sam sobie jest winien, bo ta sprawa została niejako rozrobiona przez media po wystąpieniu sztabu Donalda Tuska.

Monika Olejnik: No ja myślę, że osobą, która jednak jest czarnym bohaterem tej sytuacji jest jednak Jacek Kurski.

Lech Kaczyński: Proszę panią, Jacek Kurski został ukarany, wypowiedział się w marginesowym piśmie, natomiast sztab Donalda Tuska się minął z prawdą. Taka jest tutaj rzeczywistość.

Monika Olejnik: W czym się minął z prawda, panie prezydencie?

Lech Kaczyński: Były zdecydowane stwierdzenia, że dziadek pana Tuska nie był w Wehrmachcie. Tutaj jest sytuacja tego rodzaju, że jak się potrąci człowieka kulturalnego na ulicy, niechcący, zupełnie niechcący i się przeprosi, to sprawa jest zamknięta, a jak się innego niż kulturalnego potraci, to on wszczyna awanturę. Ja nie kryję, że dzięki niefortunnej wypowiedzi takie potrącenie nastąpiło. Myśmy natychmiast przeprosili i wyciągnęli konsekwencje. Teraz ja słyszę, po przeprosinach, najpierw mnie Donald Tusk – wprawdzie wśród innych, niezmiernie zdawkowo - ale przeprasza, a po kilkunastu godzinach ja słyszę żądanie, które wykracza już poza wszelkie normy, że ja mam przepraszać. Ciekawe za co?

Monika Olejnik: No, myślę, że za swojego człowieka, czyli Jacka Kurskiego, bo jednak – panie prezydencie – chcąc, nie chcąc – to Jacek Kurski rozpoczął całą aferę. To Jacek Kurski powiedział, że dziadek Donalda Tuska zgłosił się na ochotnika do Wehrmachtu, co i tak samo w sobie jest bzdurą.

Lech Kaczyński: Nie powiedział Jacek Kurski, że się zgłosił, tylko, że są tego rodzaju informacje. To jest zupełnie inna sprawa. Został za to ukarany, zrobił to w całkowicie marginesowym czasopiśmie, a następnego dnia usłyszeliśmy atak, niezwykle ostry, ze strony sztabu, bo obieg tego pisma, którego nazwy nawet nie chcę wymieniać, to jest obieg, jak sądzę, dotyczący promilów dosłownie...

Monika Olejnik: Nie, to jest pismo, które ma nakład 250 tys. egzemplarzy, bodajże.

Lech Kaczyński: No, ale jakie czytelnictwo? Ja się pytałem wśród moich znajomych, kto czyta to pismo i właściwie nikt go nie czyta. To jest sprawa pierwsza. Sprawa druga, nie było tam takiego stwierdzenia. Po trzecie, jakie były konsekwencje wobec Jacka Kurskiego, to wszyscy wiemy. Po czwarte, to następnego dnia zaczął się straszliwy atak ze strony sztabu na mnie, nie na Jacka Kurskiego, chociaż – chciałem to jeszcze raz, uroczyście oświadczyć, mogę to oświadczyć pod wszystkimi sankcjami – absolutnie o tym wywiadzie nic nie wiedziałem, nic nie wiedziałem o dziadkach pana Donalda Tuska. Dzisiaj ja słyszę, że mam Donalda Tuska przepraszać. Przepraszam, oni jasno stwierdzili, że dziadek Donalda Tuska, pan Józef Tusk nie był w Wehrmachcie, a był.

Monika Olejnik: No był, ale okazuje się, że uciekł z Wehrmachtu, był trzy miesiące, nie wiadomo jak to się zdarzyło, ale...

Lech Kaczyński: No właśnie, nie wiadomo jak się zdarzyło, ja bym proponował tą sprawę zamknąć.

Monika Olejnik: Ale, panie prezydencie, oczywiście sprawę można zamknąć, tylko ja panu przeczytam co pisze niemiecki korespondent, Konrad Schuller ocenił, że: “zarzut pod adresem dziadka trafił Tuska w "najczulsze miejsce", gdyż jego prawicowo-narodowy rywal Lech Kaczyński wykorzystuje, posługując się bojową retoryką, historycznie umotywowany strach przed Niemcami. Tusk, który nastawiony jest kompromisowo, musi uważać, by nie zostać uznanym za Pół-Niemca".

Lech Kaczyński: Bardzo charakterystyczne, że pani prasę niemiecką tutaj cytuje.

Monika Olejnik: Bo sprawa dotyczy...

Lech Kaczyński: Nie, proszę panią, bo prasa niemiecka niezwykle ostro atakuje mnie. Ja wielokrotnie mówiłem, że zależy mi na dobrych stosunkach z Niemcami, tylko te stosunki nie mogą być na zasadzie rokowań z panią Steinbach albo z Powiernictwem Pruskim, podważania własności na ziemiach północnych i zachodnich, a to w dalszym ciągu Polsce grozi, czy budowy Centrum Wypędzonych i tworzenia tego rodzaju sytuacji, w ramach których, z Polaków czyni się katów II Wojny Światowej, a naród niemiecki ofiarą.

Monika Olejnik: Ja myślę, że w Polsce nie ma przyzwolenia na to, żeby było Centrum Wypędzonych, żaden z polityków nie powiedział o tym publicznie, przynajmniej ja nie słyszałem.

Lech Kaczyński: Ja nie twierdze, że jest tego rodzaju przyzwolenie, ale to nie zmienia faktu, że w kółko np. niemiecka prasa się tą sprawą zajmuje, czy wyborami prezydenckimi w Polsce, bo to nie jest sprawa Niemców tylko Polaków.

Monika Olejnik: No więc dalej przeczytam Konrada Schullera, który pisze tak: “Obraz dziadka w nazistowskim stalowym hełmie będzie w każdym razie towarzyszył Tuskowi przez resztę kampanii wyborczej w Polsce, kraju opanowanym przez historię i zwracającym uwagę na rodzinę. Będzie musiał wiele wyjaśnić, by przebić tę późną kartę".

Lech Kaczyński: Jeszcze raz pani powtarzam, myśmy wyciągnęli konsekwencje. Ja nie miałem, ani mój sztab, ani mój brat, z tym absolutnie nic wspólnego, nie ponoszę za to żadnej osobistej odpowiedzialności, natomiast sprawa została rozrobiona na skalę wręcz międzynarodową przez sam sztab, który się jednocześnie minął z prawdą. Po drugie, ja bym też chciał, żeby troszeczkę wróciły sprawy, w których sztab Donalda Tuska, jego najbliżsi współpracownicy, których nie spotkała nawet najmniejsza kara, nawet nagana...

Monika Olejnik: Ja wiem, myśli pan o Hannie Gronkiewicz-Waltz, ja myślę, że ona bardziej uraziła tych ludzi, którzy...

Lech Kaczyński: Nie. Przede wszystkim minęła się z prawdą w sposób zasadniczy. Ja pokazałem dane dotyczące opieki nad hospicjami przez miasto, mimo, że się zmieniły zasadniczo przepisy i trzeba pamiętać, że przepisy w tej chwili uniemożliwiają nam finansowanie świadczeń leczniczych, a mimo wszystko, dajemy tyle samo pieniędzy co w czasach, kiedy to było możliwe. Inaczej mówiąc, robimy wszystko, żeby pomóc.

Monika Olejnik: Donald Tusk twierdzi, że kilka tygodni temu, rozmawiał z panem i mówił panu, że Jacek Kurski przygotowuje atak na niego.

Lech Kaczyński: Nie, proszę panią. Ja nie pamiętam tego rodzaju rozmowy z panem Donaldem Tuskiem, to chciałem jasno powiedzieć, natomiast rzeczywiście były różne pewnego rodzaju prowokacje ze strony sztaby, zupełnie absurdalne, których nawet nie będę powtarzał, dotyczące jakiś tam naszych zamiarów, co do których w ogóle nie było. Ja mogę, pod wszystkimi rygorami dotyczącymi, które dotyczą osoby praktykującej, przysiądz, że ja w ogóle tydzień temu, nie wiedziałem nic o dziadkach pana Tuska.

Monika Olejnik: W każdym razie pan przeprosił Donalda Tuska, teraz dziennikarze pytają Donalda Tuska, czy on przeprosi pana, bo jednak jego dziadek był w Wehrmachcie. Przyzna pan, że już kampania sięgnęła bruku?

Lech Kaczyński: Tutaj występuje jednak pewien problem wiarygodności. Ja nie oczekuję przeprosin od pana Donalda Tuska, tylko nie posługiwania się tego rodzaju metodami, którymi się posługuje. Nie rozsiewanie – tutaj nie mam dowodów – ale rożnego rodzaju szeptanej propagandy, zgodnie z którą, PiS ma zamiar uderzyć w interesy różnych grup społecznych, lekarze mają mniej zarabiać... To jest absolutna bzdura itd. Chciałbym merytorycznej kampanii, zostało już tylko kilka dni.

Monika Olejnik: No właśnie, dlatego przyzna pan, że bzdurą jest i poniżające jest, że się zajmuje przodkami, a nie współczesnością? To nie ma żadnego wpływu na to, jakim kto będzie prezydentem, przyzna pan, prawda?

Lech Kaczyński: Proszę panią, ja powiedziałem na ten temat już jak pierwszy raz zostałem zapytany o wywiad Jacka Kurskiego w “Sygnałach Dnia”, bardzo jasno, że akurat nie jest to sprawa do poruszania. I tyle.

Monika Olejnik: I rozumiem, że Jacek Kurski nie będzie już nigdy w szeregach PiS-u?

Lech Kaczyński: Proszę panią, o tym zadecyduje sąd partyjny. Ja mogę powiedzieć, że jest pewna różnica, czy ktoś powiedział prawdę, czy się zupełnie z nią minął, ale ja na to nie mam żadnego wpływu. Orzeczenie było bardzo szybkie i jednoznacznie. Raz jeszcze powtarzam, prosiłbym, żeby tą sprawę zamknąć, dlatego, że w tej chwili Donald Tusk, żądając ode mnie kolejnych przeprosin, przekroczył wszelki granice przyzwoitości.

Monika Olejnik: Dobrze, ale czy Lech Kaczyński mógłby mi odpowiedzieć na pytanie, czy Jacek Kurski powinien być, czy nie? Ale niech pan powie, wg pana?

Lech Kaczyński: Wg mnie to tutaj trzeba zbadać jeszcze różnego rodzaju okoliczności i ja się nie będę wypowiadał za sąd partyjny. Ja byłem jednoznacznie, w tych ramach, w których mam na to wpływ, bo ja nawet mogę pani powiedzieć, że nie znam składu tego sądu, który sądził Jacka Kurskiego, zwolennikiem tego orzeczenia, które zapadło. I tyle. Stawia się ciągle problem człowieka, który nie powiedział, że dziadek był w Wehrmachcie, tylko powiedział, że są tego rodzaju informacje. Ale nie powinien tego dotykać, całkowicie się z panią zgadzam. Nie stawia się sprawy, że tutaj doszło do pewnego minięcia się z prawdą przy odpowiedzi.

Monika Olejnik: Czyjego minięcia się z prawdą?

Lech Kaczyński: Jeżeli sztab jasno powiedział, ze nie był, jeżeli sztab jasno powiedział, że nie był, no to chyba to nie odpowiadało prawdzie.

Monika Olejnik: Dziękuję, gościem Radia ZET był Lech Kaczyński, kandydat do urzędu prezydenta. Przypominam, że w piątek o 12:00 jest pojedynek Kaczyński kontra Tusk, Tusk kontra Kaczyński.



Top of Page Contact ITR